اساسنامه تعاونی را نباید مانند اساسنامه یک شرکت مسئولیت محدود از صفر و آزادانه نوشت. قانون بخش تعاونی، مقررات وزارت تعاون و نمونه/الگوی مورد پذیرش مرجع تشکیل تعاونی چارچوب اصلیاند و نوع تعاونی میتواند بندهای اختصاصی داشته باشد.
پیش از تنظیم
- نوع تعاونی، حوزه فعالیت و گروه اعضا روشن شود.
- موافقت تشکیل و مسیر اداره تعاون مربوط بررسی شود.
- شرایط عضویت، سرمایه اولیه و نحوه تأمین آن مشخص شود.
- موضوع مجوزی و مرجع مجوز شناسایی شود.
- الگوی جاری اساسنامه از کارتابل یا مرجع تعاون گرفته شود.
بخشهای حساس
| بخش | کنترل |
|---|---|
| عضویت | شرایط ورود، خروج، اخراج و استرداد سهم با قانون سازگار باشد. |
| سرمایه و سهم | تعداد سهم، شیوه پرداخت و محدودیت تمرکز سهام روشن باشد. |
| مجامع | دعوت، نصاب، رأی و صلاحیت مجمع عادی/فوقالعاده دقیق باشد. |
| هیئتمدیره و بازرس | تعداد، مدت، ممنوعیتها، حدود اختیار و صاحبان امضا مشخص باشد. |
| سود و اندوخته | تقسیم مازاد، ذخایر و حق تعاون برخلاف قواعد آمره تنظیم نشود. |
| انحلال | موارد انحلال، تصفیه و مرجع تصمیم با مقررات منطبق باشد. |
اشتباهات رایج
- کپی الگوی یک تعاونی مسکن برای تعاونی تولید یا خدمات؛
- تغییر بندهای آمره برای دادن اختیار نامحدود به هیئتمدیره؛
- نوشتن درصد ثابت سود بدون توجه به مقررات و عملکرد واقعی؛
- تعارض اساسنامه با صورتجلسه مجمع مؤسس و طرح توجیهی؛
- ثبت شرکت پیش از تکمیل مسیر و تأییدات تعاون.
کنترل نهایی
- نام، موضوع، نشانی، سرمایه و تعداد اعضا در همه اسناد یکسان است.
- نسخه و تاریخ الگوی اساسنامه معلوم است.
- تغییرهای دستی با مقررات و نظر مرجع تعاون تطبیق داده شده است.
- قبولی سمتها و صاحبان امضا روشن است.
- نسخه مصوب و ثبتشده برای همه اعضا نگهداری میشود.
شناسنامه مجوز را در درگاه ملی مجوزها و فرایند ثبت شخصیت را در سامانه ثبت شرکتها کنترل کنید. متن نهایی باید با الگوی جاری وزارت تعاون و اداره تعاون محل تطبیق داده شود.