اینکوترمز ۲۰۲۰ مجموعه ۱۱ قاعده ICC برای تقسیم وظایف، هزینهها و نقطه انتقال ریسک در قرارداد فروش کالا است. این قواعد مالکیت کالا، روش پرداخت، ضمانت کیفیت، فورسماژور یا همه شرایط قرارداد را تعیین نمیکنند.
دو گروه اصلی
| برای هر شیوه حمل | فقط دریایی/آبراه داخلی |
|---|---|
| EXW، FCA، CPT، CIP، DAP، DPU، DDP | FAS، FOB، CFR، CIF |
برای کانتینری که در ترمینال به متصدی حمل تحویل میشود، استفاده خودکار از FOB همیشه مناسب نیست و FCA باید بررسی شود.
روش انتخاب
- محل دقیق تحویل فیزیکی را تعیین کنید.
- نقطه انتقال ریسک را از مقصد پرداخت کرایه جدا کنید.
- مشخص کنید چه کسی قرارداد حمل و بیمه را میبندد.
- توان قانونی و عملی هر طرف برای تشریفات صادرات و واردات را بسنجید.
- قاعده را بهشکل کامل بنویسید:
[Rule] [named place/port] Incoterms® 2020.
اشتباهات پرتکرار
- CIF/CIP یعنی بیمه کامل: سطح پوشش این دو یکسان نیست و نیاز واقعی باید در قرارداد کنترل شود.
- CPT/CFR یعنی ریسک تا مقصد با فروشنده است: هزینه حمل تا مقصد میتواند با فروشنده باشد، اما ریسک زودتر منتقل شود.
- EXW سادهترین انتخاب صادرات است: انجام تشریفات صادرات توسط خریدار خارجی ممکن است عملی نباشد.
- DDP همیشه به نفع خریدار است: فروشنده باید توان ترخیص واردات و پرداخت عوارض در کشور مقصد را داشته باشد.
اینکوترمز و کارت بازرگانی
دانستن قواعد برای معامله مفید است، اما انتخاب قاعده جای کارت بازرگانی، ثبت سفارش، مجوز کالا یا مقررات گمرکی ایران را نمیگیرد. پرسشهای آزمون یا دوره آموزشی نیز ممکن است تغییر کنند؛ این صفحه راهنمای قرارداد است، نه بانک سؤال رسمی.
مرجع اصلی، ICC Incoterms® 2020 است. هنگام اختلاف، متن قرارداد، قاعده کامل و قانون حاکم با هم بررسی میشوند.